Artykuły
Podróż, wojaż, wędrówka
Podróże od wieków fascynowały człowieka. Z łaciny słowo podróż oznacza peregrynację, z kolei z francuskiego oznacza wojaż. Generalnie czym jest podróż? Jest zmianą miejsca pobytu a odległe. Osobę podróżującą pieszo nazwiemy wędrowcem, a podróżującą środkiem komunikacji - podróżnym lub wojażerem.Określenie podróżnik nie odnosi się do nomadów, czyli koczowników, członków grupy ludzi, którzy nie posiadają stałego miejsca zamieszkania, a przemieszczają się z miejsca na miejsce w związku ze zmianami pogody, poszukiwaniem żywności, wody, opału pastwisk dla zwierząt hodowlanych.
Człowiek podróżował od niepamiętnych czasów. Początkowo podróże miały cel praktyczny. Służyły rozwojowi handlu, polityce, nauce. Podróżowano także do miejsc kultu religijnego, a to dlatego, aby odpokutować za grzechy, zjednana łaski lub podziękować za nie.
Osobę odbywającą podróż do miejsca kultu religijnego, czyli odbywającą pielgrzymkę, po dziś dzień nazywa się pielgrzymem lub pątnikiem.
Każda podróż wymaga odpowiedniego przygotowania. I tak już od najdawniejszych czasów ludzie wybierając się w podróż brali ze sobą garderobę na różne pory roku, zastawę stołową, zapasy jedzenia, namioty, a nawet służbę. W ten właśnie sposób podróż stawała się wyprawą.
Już w starożytności zaczęto podróżować dla przyjemności. Podróżnicy notowali swoje przeżycia, z wielką pieczołowitością opisywali przemierzane krainy, zwyczaje ludów, którzy je zamieszkiwali. Takie notatki i pamiętniki często publikowano, a tym samym stanowiły one dla współczesnych cenne źródło wiedzy o świecie. W czasach średniowiecza Arabowie i Maurowie odbywali liczne podróże odkrywcze. Wśród odkrywców byli także Europejczycy, a chyba najsłynniejszym z nich był Marco Polo. Warto także wspomnieć o słynnych wyprawach Wikingów.
XV i XVI wiek to czas wielkich odkryć geograficznych. Były one wynikiem organizowanych wypraw zbrojnych w odległe rejony świata. Ich celem był podbój i opanowanie nowych terytoriów. W tych czasach również pojawił się termin włóczęga . Szczególnego rodzaju włóczęgą był obieżyświat. Pełnił on rolę ludowego barda, który wędrował dla ciekawości świata. Był chętnie witany przez ludzi, jako źródło informacji i rozrywki, bowiem prezentował wydarzenia w postaci pieśni dziadowskiej. Pęd do poznawania świata spowodował rozwój komunikacji. Podróżnego zaczęto nazywać pasażerem, a za bagaż zaczęła wystarczać karta kredytowa.
Ludziom mniej majętnym, lub mającym mniej czasu, musi wystarczyć wycieczka. Przypadkowy uczestnik wycieczki nazywany jest wycieczkowiczem. Z kolei podróżnik zamiłowany w wycieczkach krajoznawczych to turysta.
Podróżować możemy różnymi środkami komunikacji, a takie terminy jak delegacja, emigracja czy podróż poślubna weszły do codziennego języka.